Opieka psychiatryczna i psychoterapeutyczna w miejscu zamieszkania

Oferujemy kompleksową opiekę psychiatryczną, psychoterapeutyczną i rehabilitacyjną w naturalnym środowisku pacjenta, w jego miejscu zamieszkania. Zapewniamy doraźną bądź długoterminową pomoc.

Opieka lekarza psychiatry i psychoterapeutyczna w miejscu zamieszkania, przy współudziale rodziny, jest efektywną formą pomocy kierowaną do pacjentów z diagnozą:

  • Zaburzeń schizofrenicznych, schizoafektywnych i afektywnych (stany depresyjne i maniakalne).

Ta forma opieki jest kierowana również do rodzin tych pacjentów, którzy nie mają krytycyzmu do przeżywanych objawów choroby i odmawiają systematycznego leczenia farmakologicznego. Są negatywnie nastawieni do regularnego utrzymywania kontaktu z lekarzem psychiatrą i stanowczo odmawiają jakiegokolwiek profesjonalnej pomocy. Jednocześnie mogą przeżywać objawy, które stanowią zagrożenie dla ich zdrowia i życia lub ich otoczenia – na przykład myśli i tendencje samobójcze, nasilone urojenia i halucynacje, nasilone objawy depresyjne, maniakalne, nasilone pobudzenie psychoruchowe, zachowania agresywne, ryzykowne i dezorganizacyjne. Trzeba podkreślić, że niekorzystny przebieg choroby jest bardzo obciążający psychicznie dla członków rodziny i negatywnie wpływa, na jakość ich życia.  Ten rodzaj oddziaływań terapeutycznych jest jednocześnie wzmacnianiem zasobów rodziny, wspieraniem jej w procesie efektywniejszego kontrolowania choroby członka rodziny, zmniejszeniem poziomu uwikłania w problemy, które niesie za sobą zachorowanie.

  • Zaburzeń o podłożu organicznym, neurologicznym, w stanach depresyjnych i dysforycznych, szczególnie w przypadku osób w wieku senioralnym.
  • W sytuacjach kryzysowych.

Opieka w miejscu zamieszkania pacjenta akcentuje znaczenie podtrzymywania i wspierania zdolności pacjenta do pełnienia ról społecznych właściwym osobom zdrowym. Pożądanym efektem jest uzyskanie bądź odzyskanie umiejętności do produktywnego i satysfakcjonującego życia pomimo zachorowania. Wzmacnia i wspiera środowisko pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem najbliższych członków rodziny, co w konsekwencji sprzyja leczeniu, poprawia rokowania przebiegu zaburzenia psychicznego i zmniejsza odczuwalny przez bliskich poziom tzw. brzemienia rodzinnego związanego z chorobą członka rodziny.