Marek Cichy

mgr Marek Cichy

Jestem absolwentem wydziału pedagogiki na Uniwersytecie Zielonogórskim. Odbyłem liczne szkolenia psychoterapeutyczne z zakresu psychoterapii poznawczo-behawioralnej i dialogu motywującego, terapii uzależnień, w tym również uzależnień behawioralnych. Obecnie jestem w trakcie psychoterapeutycznej certyfikacji z zakresu terapii opartej na dialogu motywującym. Ukończyłem Studium Terapii Uzależnień i Współuzależnienia w Instytucie Psychologii Zdrowia. W swoim dorobku mam również ukończenie podyplomowych studiów Produkcji Sztuki Filmowej na Państwowej Wyższej Szkole Telewizyjnej, Filmowej i Teatralnej w Łodzi. Jestem członkiem nadzwyczajnym Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.

Od ponad dekady czynnie współtworzę i uczestniczę w programach edukacyjnych i profilaktycznych dotyczących zdrowia psychicznego.
Z pacjentami pracuję w oparciu o podejście integrujące terapię poznawczo – behawioralną i dialog motywujący. Zapraszam do współpracy osoby dorosłe, dzieci i młodzież.

Proponuję również, niekonwencjonalną formę terapii w powrocie do satysfakcjonującego i aktywnego życia, jaką są spotkania psychoterapeutyczne w szeroko rozumianym środowisku pacjenta.

Dialog Motywujący – „Chcę i nie chcę zmiany”

Chęć zmiany jakości swojego życia i jednocześnie przeżywanie lęku przed zmianą, która objawia się dążeniem do utrzymania status quo jest naturalnymi procesem psychicznym. Intensywność tych obaw w dużej mierze zależy od cech osobowościowych, zasobów odpornościowych, umiejętności społecznych i doświadczeń życiowych. Jednak przedłużający się stan ambiwalencji, sprzecznych motywacji może okazać się frustrującą pułapką, która prowadzi do poważnego dyskomfortu psychicznego, prowokując postawy rezygnacyjne, tendencje do marginalizacji społecznej, a nawet nasilenie objawów lękowych i depresyjnych.

Poprzez dialog motywujący proponuję formę kontaktu terapeutycznego, którego celem jest rozwiązanie dylematu ambiwalencji pacjenta i wydobycia jego wewnętrznej motywacji do zmiany. W procesie terapeutycznym to on sam przekonuje siebie o słuszności zmiany. Bazując na osobistym sposobie widzenia świata klienta, i tym co dla niego jest ważne, buduję relację terapeutyczną w taki sposób, aby sam poszukiwał własnych argumentów za dokonaniem zmiany, a nie usłyszał je od terapeuty. Podążam za klientem, za jego ambiwalencją „ chcę i nie chcę zmiany”, i umożliwiam ruch w kierunku zmiany. Często nie skupiam się na tym, z czym pacjent ma trudności, „co nie wychodzi”, ale koncentruję uwagę na tym co zrobić by się udało, zachęcam do poszukiwania i próbowania nowych pomysłów i rozwiązań. Towarzyszę mu w procesie podejmowania wyzwań życiowych, próbowania nowych sytuacji wymagających adaptacji.

Zapraszam osoby po kryzysie psychotycznym, z diagnozą zaburzeń schizofrenicznych, z objawami lękowymi i depresyjnymi, borykające się z problemem uzależnienia od alkoholu, środków psychoaktywnych, uzależnieniem behawioralnym, od Internetu, gier komputerowych, hazardu, seksu. Dzieci i młodzież z problemem nasilonych zaburzeń zachowania.