Psycholog dzieci i młodzieży to osoba, która ukończyła studia psychologiczne i specjalizację psychologii dzieci i młodzieży. Psychoterapeuta dzieci i młodzieży powinien mieć ukończone studia psychologiczne specjalizacji dzieci i młodzieży, oraz posiadać certyfikat ukończonego szkolenia psychoterapeutycznego dzieci i młodzieży. Psycholog kliniczny dzieci i młodzieży posiada uprawnienia do diagnozy problemów i zaburzeń psychicznych dzieci i młodzieży. Psycholog dzieci i młodzieży zajmuje się dziećmi od okresu niemowlęcego, jak również młodzieżą do 18 roku życia.
Psychiatria dziecięca to obszar, w którym psycholog prowadzi proces diagnostyczny mając świadomość, że na stan psychiczny dziecka wpływa wzajemna interakcja czynników biologicznych i środowiskowych – rodzina, szkoła, rówieśnicy, oraz kontekst społeczno-kulturowy. Dla procesu diagnostycznego istotne jest, jak przebiega wzajemna interakcja czynników biologicznych i środowiskowych. Psycholog dzieci i młodzieży musi posiadać teoretyczną wiedzę dotyczącą rozwoju psychologicznego, biologicznego, genetycznego i rozwojowego dzieci. Obok psychologicznej wiedzy rozwojowej dziecka, niezbędna jest znajomość psychiatrii dzieci i młodzieży. Pozwala to psychologowi precyzyjnie określić, co jest normą rozwojową, a co już psychopatologią. Przyczyny pogorszenia stanu psychicznego mogą mieć swoje uwarunkowania środowiskowe np. związane z funkcjonowaniem rodziny. Również z tego powodu znaczącą umiejętnością psychologa dzieci i młodzieży jest szczegółowe przeprowadzenie wywiadu z obojgiem rodziców.
Psycholog dzieci i młodzieży zajmuje się diagnozą problemów i zaburzeń występujących u dzieci, w tym:
Z danych badań jednoznacznie wynika, ze zbyt późno dzieci i młodzież trafiają do psychologa po pomoc. Zdecydowanie należy zasięgnąć porady psychologa dzieci i młodzieży gdy zauważamy, że dziecko ma problemy:
Dziecko może zareagować nasilonymi problemami emocjonalnymi, które wymagają konsultacji psychologa dzieci i młodzieży w sytuacjach adaptacyjnych np.:
Zachęcamy do lektury naszego artykuły: Zaburzenia adaptacyjne – przyczyny, objawy i leczenie
Dzisiejszy świat to przede wszystkim dynamiczny postęp technologiczny, który wymusza rywalizacyjność, konkurencyjność, prowokuje stałe poczucie zagrożenia, stany frustracji, burzy przyjazne relacje społeczne, które często stają się obojętne, bądź co gorsza agresywne i wrogie – to efekt rewolucji cyfryzacji, a jesteśmy w przeddzień kolejnej 4 rewolucji przemysłowej związanej z automatyzacją. Wydaje się, paradoksalnie, że jedynym stałym elementem dzisiejszej rzeczywistości jest zmiana, która wymusza nieustające procesy adaptacyjne, które są związane z przeżywaniem lęku, napięcia, niepokoju, permanentnego poczucia zagrożenia dotyczącego naszego poziomu egzystencji finansowej i społecznej. Rodzi się w nas przekonanie, że na nic nie mamy wpływu, i że wszystko dzieje się niezależnie od naszych wysiłków, prowokuje apatię, poczucie bezradności i beznadziejności, tendencje do rezygnacji i izolacji. To wszystko musi prowokować ryzyko doświadczania różnego rodzaju zaburzeń psychicznych.
Umyka naszej uwadze, że presji cywilizacyjnej są poddawane również nasze dzieci, co jest szczególnie niekorzystne dla ich rozwoju i prawidłowego funkcjonowania w życiu dorosłym. Rywalizacja i konkurencyjność, kult sukcesu pojawia się już na poziomie przedszkola, kształtując cechy osobowościowe dzieci, często egocentryzm, nadmierny perfekcjonizm, bądź prowokuje postawy wycofania, rezygnacyjne, objawy lękowe i depresyjne, poczucie osamotnienia i niskiej samooceny.
Niedojrzałość, brak mechanizmów odpornościowych i umiejętności konstruktywnego rozwiązywania problemów i konfliktów, wszystko to powoduje, że są one całkowicie bezbronne i bezradne wobec napierających wyzwań rzeczywistości, już od wczesnych lat szkolnych. Całe pokolenie dzieci i młodzieży żyje w permanentnym stresie, doświadcza na co dzień frustracji, i jest pozostawione same sobie.
Zamiast uczyć ich jak sobie radzić z trudnymi emocjonalnie zdarzeniami, najczęściej serwujemy im komunikat – jeśli nie będziesz się uczyć, nie zrobisz studiów to wylądujesz na życiowym śmietniku. Nie pomagamy im tym, wzmacniamy lęk i niepokój, choć oni nie pokazują nam tego. Oczywiście robimy to z miłości i z powodu naszych lęków o ich przyszłość, czy poradzą sobie w życiu. Jednak miłość rodzicielska stała się tożsama z lękiem o dziecko, a tak być nie powinno.
Pośpiech życia rodziców, ich zagubienie w pełnieniu ról rodzicielskich, brak często konsekwencji w trzymaniu zasad i norm, brak spójnego systemu rodzicielskiego i rekompensowanie dziecku braku głębszego zainteresowania, niekończącymi się zakupami i spełnianiem „zachcianek”, generuje kolejne problemy emocjonalne u dzieci i młodzieży.
Bezradni są rodzice, nauczyciele, bezradne i zagubione są dzieci. A statystyki i liczne doniesienia alarmują, że niebezpiecznie wzrasta zachorowalność na zaburzenia psychiczne wśród dzieci i młodzieży. Z danych statystycznych gromadzonych przez WHO wynika, że około 50% wszystkich zaburzeń zdrowia psychicznego zaczyna się w okresie dojrzewania
W Centrum Medycznym Salus Pro Domo pierwsza wizyta zawsze odbywa się bez obecności dziecka. Polega na zebraniu szczegółowego wywiadu od rodziców.
Celem wywiadu przeprowadzanego z rodzicami jest:
Zależnie od wieku dziecka, psycholog przeprowadza wywiad z dzieckiem, lub dokonuje obserwacji w trakcie interaktywnej zabawy, przy obecności rodzica dla komfortu dziecka. Bywa, ze psycholog decyduje o zastosowaniu określonych testów psychologicznych.
Diagnoza psychologiczna dziecka może wymagać kompleksowych działań psychologa i psychiatry dziecięcego
Bywa, ze psycholog diagnosta opracowuje hipotezy, które powinien zweryfikować lekarz psychiatra dzieci i młodzieży, w celu ostatecznej diagnozy i włączenia leczenia lub terapeutycznej formy pomocowej.
Rozumienie problemów zaburzeń emocjonalnych u dzieci i młodzieży powinno się opierać na perspektywie systemowej. Podejście terapii systemowej zakłada, że dla zrozumienia przyczyn wystąpienia trudności związanych ze zdrowiem psychicznym członka rodziny konieczne jest podejście nie tylko intrapsychiczne. Bowiem objawy mogą być one skutkiem dysfunkcjonalnego funkcjonowania całego systemu rodzinnego. Pomoc polega na podjęciu psychoterapii rodzinnej, w wyniku której dochodzi do zmian w rodzinie i w konsekwencji objawy mijają. Objawy są tu traktowane nie tylko jako uwarunkowane biologicznie, ale również, jako trudności powstałe w związku z wzorami funkcjonowania rodziny, z dysfunkcjonalną strukturą rodziny i strategiami, jakimi posługuje się rodzina, a objaw może tu pełnić określoną rolę.
Centrum Medyczne Salus Pro Domo proponuje nie tylko psychoterapię indywidualną dla dzieci i młodzież. Proponuje również systemową psychoterapię rodzinną.
W celu podjęcia decyzji, jaka forma psychoterapii będzie najbardziej efektywna dla dziecka, proponujemy bezpłatną konsultację i dobór odpowiedniego psychoterapeuty.
Sprawdź na czym polega psychoterapia rodzinna: https://salusprodomo.pl/terapia-rodzinna-warszawa/